آذربایجان شناسی(گروه تورال سهند)

گون ده کی عادت

سالیرام یــــادهَ  گینه هر گئجه  حســرت ده سَنی

اوریـــــــیم چونکه آلــــیب دیر باها قیمت ده سَنی

نفسیـــــن نَن سورا من باشـقا بیر شی ایستمَرم

باشــــــــــــــیما تاج إدَرم  لاب آزی نعمت ده سَنی

شوقـــــــونان من گلَرَم  بلکه سَــنه تــِــز یِتیشــــَم

یتیشــیب گورمّــَــدیم  کوچـــه ی خلوت ده سَنی

غمیـــــــــنن آختاریرام گوز یاشیلا تا پما ییــــــــرام

سانــکی من ایتیرمیشم گونده کی عادت ده سَنی

من اوره باغلامیـــــــــــشام هم سنه هم سوزلریوهَ

تانیــــــامادیـــــــم ندَن سایـــــه ی ظلمت ده سَنی

سن دییَـــن شیرین نَغیــللر قولاغیمدا دولانـــــــــیر

هله ده آتمامیــــشام بو آجی عبـــــــــرَت ده سَنی

تانری بیرگون گوزومــــــــــی سالدی سنین گوزلریوهَ

بولمورم شاید الیمـــنَن آلیــــــــــب حکمت ده سَنی

 دویورَم تا دورا بیــــــــــر گون آچا رحمت قاپیســـــین

منَه ده پای بــــــــــوله الله  ،  وره قسمت ده سنی

دونَن عشقیــــن ده اولان آرزیـــــــلاریم خاطـــره دیر

عادت هر روزه

باز هم هر شب به یاد می آورم در حسرت ، تو را

چون قلــــبم به قیمت زیـادی به دست آورده ، تو را

به جز نفست  چیز دیــــــــــگری نمی خـــــــــواهم

 من تاج سرم می کنم حتی در کمــبود نعمت ،  تو را

با شوق می آیـــم تا شاید به تو زود تر برســــــــــم

رسیـــــــــــــدم اما ندیدم در کوچه ی خلوت ، تو را

با غم می گردم ، با اشک چشمم پیدایــــــــت نمیکنم

انگار که من گم کــــــــــرده ام درعادت هر روزه ، تو را

من دلبستـــــه ام به تــــو و به حـــــــــرف های تـــــو

نشناخـــــتم از چه رو در سایــــــــــه ی ظلمت ، تو  را

قصه های شیرینی که تو می گفتی در گوشم می پیچد

هنوزهــــــــم رهایت  نکردم  در این عبرت  تـلخ ، تو را

خــــدا یک روز نگاهــــــــــــــــم را به نگاهت  گره  زد

نمی دانم ، شـــــاید از دستم گرفته در حکمت ، تو را

می کوبـــــــَــــــــم تا یک روز باز کنــــــد در رحمتش را

به من نیز سهمی تقسیم کند و بدهد در قسمت، تو را

آرزو های  دیــــــــروزم  که در عشق تو بود، خاطره شد