اَهَرْ یکی از شهرهای شمالی استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان اهر است. این شهر با ۸۵٬۷۸۲ نفر جمعیت در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بهعنوان پنجمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی پس از شهرهای تبریز، مراغه، مرند، میانه محسوب میگردد
شهر اهر بزرگترین شهر منطقهٔ ارسباران بوده و بهعنوان مرکز این منطقه شناخته میشود. این شهر برسر جادهٔ تبریز-مشکین شهر و در ۱۲۰ کیلومتری شمال شرق تبریز قرار گرفتهاست. اهر از شهرهای تاریخی ایران بوده و سنگنبشتهٔ اورارتویی سغندل و نیز بقایای دژهای ساسانی از مهمترین آثار تاریخی این منطقه بهشمار میروند.
برخی نام قدیم اهر را «میمند» دانستهاند؛ به گونهای که در کتاب حدودالعالم در سال ۳۷۵ هجری این شهر بدین نام خوانده شده و منطقهای آباد و پررونق شمرده شدهاست.
برخی دیگر ریشهٔ واژهٔ اهر را به معنای درخت «ون» در زبان عربی دانستهاند که باتوجه به وجود انبوه اینگونه درختان در پیرامون شهر، به این نام مشهور گشتهاست.
برخی نیز واژهٔ اهر را تکمیلیافته واژهٔ «هور» به معنای خورشید دانستهاند که پیش از ورود اسلام به منطقه و در دوران مهرپرستی به این نام معروف شدهاست
در اوایل دورهٔ اسلامی اهر به جهت قرارگرفتن برسر راه تبریز- اردبیل از شهرهای پررونق و آباد ایران بهشمار میرفتهاست. فرمانروایان پیشتکین این شهر را پایتخت خود قرار داده بودند. پادشاهان صفوی به جهت قرارگرفتن آرامگاه شیخ شهابالدین در اهر، به این شهر توجه بیشتری نشان میدادند و اهر را برای مدتی بهعنوان حاکمنشین منطقهٔ قرهداغ برگزیده بودند.
در دورهٔ قاجاریه عباس میرزا برای مدتی این شهر را مرکز فرماندهی خود علیه روس ها قرار داد. نیروی هوایی شوروی در شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی، اهر و اغلب شهرهای آذربایجان را مورد هجوم قرار داد و در جریان این جمله شماری از اهالی این شهر کشته شدند.
شهر اهر با ۱۳۶۰ متر ارتفاع از سطح دریا در ۴۷ درجه و ۴ دقیقهٔ طول شرقی و ۳۸ درجه و ۲۸ دقیقهٔ عرض شمالی قرار گرفتهاست. این شهر در منطقهای کوهستانی واقع شده و کوههای شیور در شمال شرق، بزکش در جنوب و قاشقاداغ در جنوب شرق آن قرار گرفتهاست. رودخانهٔ کیچیکچای از داخل، اهرچای از جنوب و علیرضاچای و رنگولچای از غرب اهر میگذرند.
