ایکی اوزلو فئتیر: فتیر هایی دو رویه یک روی آن تهیه شده از آرد معمولی- روی دیگر تهیه شده از آرد شیر مال و شکر و گردو.

دره دیز چورگی: نان لواشهای کوچک به اندازه یک دست.

ساژ لواشی: نان لواشی که بر روی آن ساج های فلزی پخته می شود.

سوتلی چورک: نانی که به جای آب از شیر در خمیر کردنش استفاده می کنن.

شوربالی کوکه: فئتیر هایی است که بر رویش مخلوط پیاز و گوشت به همراه پخت آن اضافه شده است. (پیتزای امروزی)

شیرین کوکه:نان فئتیر هایی که به جای نمک از شکر یا شیره انگور استفاده میشه.

کوماج: فئتیرهایی با خمیر سبک و شیرین. مخصوص میهمانی ها و بیماران.

هوروک لی کوکه: خمیرش از همان بربری است موقع پخت خمیر آن را به صورت موی بافته می آرایند.

یاغلی فئتیر: فئتیرهایی که بر رویش مخلوط روغن و تخم مرغ و زنجفیل می مالن.

شرح پاره ای از نوشیدنی ها

گیلانار چایی: آلبالوی رسیده که به مدت یه هفته تا ۱۰ روز بیشتر جلو نور خورشید باشه رو دم کرده و به صورت چای می نوشن. این آلبالوها خواص درمانی زیادی دارن.

کهلیک اوتی چایی: همون علف کبک است که در دامنه کوه ها میروید و از دم کرده اش استفاده میشه.

ناریش:برگه های خشک از پوسته نارنج رادم کرده و می نوشن.

دوقا: شیر ترشیده داخل نهره (مشگ) را می گویند بعد از گرفتن کره از آن. تو مراغه گیاهی به اسم تولوغ اوتی بهش اضافه می کنن و به عنوان دوغ محلی می فروشن.

آیران: از مخلوط ماست- آب- نمک و شاهسپرده درست می کنن.

شووره ن: (خاکشیر) از مخلوط دانه های خاکشیر-آب-قند و یخ درست می کنن.

گووزبان: همان گاو زبان. این نوشیدنی خواص دارویی زیادی داره و گل های بنفش رنگش به صورت خودرو تو بیشتر مناطق آذربایجان از جمله دامنه های بستان آباد می روید.

شرح پاره ای از آش ها

آبغورا آشی: در آن از آبغوره استفاده می شود.

آلو بوخارا آشی: در این آش علاوه بر تمام مخلفات آش از برگه آلو-مغز گردو و بادام هم استفاده می شه.

ایمام زین العابدین آشی: در موقع داشتن مریض یا مسافر پخته می شود. همانند دیگر آش هاست. بعد از پخته شدن با خمیر اشکالی درست کرده و داخل آن می اندازندو به سالم ماندن آن اشکال نیت می کنن.!

اون بئش آشی: این آش در پانزدهم ماه رمضان پخته می شود باید که پانزده رم مواد در آن باشد.

اوماج آشی: آشی همانند دیگر آش ها. در آخر کار به آن خمیر های ریز گلوله شده و یا رشته شده می ریزن.

ایده حوراسی: از حلیم سنجد-شکر-کره و دارچین پخته می شود.

تورشلو آش: علاوه بر مخلفات سایر آش ها در آن از زغال خشک شده هم استفاده میشه.

تره تونده آشی: این آش  از گیاهی به اسم تره تونده که بصورت پیچک و خودرو در ارتفاعات می روید استفاده میشه.

تندیر آشی: در این آش از سبزی استفاده نمیشه.

خسته آشی: آشی با سبزی فراوان و اندکی پیاز ریز و عدس و برنج آش.موقع خوردن ماست شیرین به آن اضافه می کنن.

خینگی: با آب مرغ یا بو قلمون می پزند.در آن هویج و جعفری می ریزند. سپس خمیر را به صورت دانه های کوچک در آورده و بهش اضافه می کنن.

ادامه دارد...

+ نوشته شده در سه شنبه سوم آبان 1390ساعت توسط Maryam Tural |